miłość to rany

Zaczęło się tak... Poznałam chłopaka o imieniu Bartek. Chodzi do moje szkoły, ale innej klasy. Przechodziłam koło niego, ale on mnie nie pamiętał. Nie odwarzyłam się do niego zagadać... Julia, moja najlepsza kumpela wyprawiała imprezę. Jej brat znał z klasy Bartka. ( Oni to bliźniaki dwu jajowe, my chodzimy do normalnej, a oni sportowej) No i wyprawiała imprezę w pobliskim klubie. Zaprosiła całą klasę i innych. Tam też miał być Bartek. Miałam podejść do niego i zagadać na tej imprezie. Gdy się zblirzała , dokładnie miała być od 17.
Ok.15 poszłam na zakupy( bo była sobota) z Juliom,Eweliną, Zosią, Martą, Magdą , Kingą i Nikolą. Całe pół godziny spędziłam w markowym sklepie. Kupiłam sobie czarną miniówkę z cekinami. Malowałam się kolejne pół godziny, dobierałam znowuż dodatki i było już pół godziny ( albo mniej )przyszły po mnie kumpele. Nasza banda poszła na imprezę i czułam się nie typowo bo... prawie wszystkie miały chłopaków. Impreza zacznała się... aż wkońcu była muza zamuwiona o jakieś miłości.
podeszłam do Bartka i zagadałam
- Muszę ci coś powiedzieć
- A ty to?
- Edzia
-A... to ty!
-Tak
- To co chcesz mi powiedzieć?
- Ja... kocham cię. czy jest szansa że
- Nie! co ty sobie wyobrażasz ? - zaczął kszyczeć. Miłosz mnie obronił i włączyła się cała klasa w bronieniu mnie.
Aż wkońcu... Zaatakował Miłosza. Ochrona go wyprowadziła na dwór. Kończyła się impreza i była ok. pół noc.
Czekał na mnie. Siedem godzin! nie przypuszczałam.
Podeszłam do niego z niewinnym uśmiechem.
- Czemu na mnie poczekałeś? Przepraszam.
- Poczekałem by powiedzieć ci żeby to się więcej nie powtórzyło.
- ale... kocham cię!
- spadaj mała.
- uwarzaj co i do kogo mówisz!
- uważam! spadaj
- Będziesz tęsknił!
- oczywiście.
Ze złamanym sercem pobiegłam do domu.
kilka dni puźniej napisał do mnie na facebooku:
Miałem nie tęsknić a tęsknię